یکشنبه ۳ اسفند ۱۴۰۴ - ۱۰:۲۰
رو سفیدی قرآن و رو سیاهی جاهلان؛ فریاد جاهل پژواک حماقت است

فوتبالیستِ تمام‌شده‌ای که این روزها در سایه خاندان رو سیاه پهلوی و رسانه‌های معاند پناه گرفته، با تهدید سوزاندن قرآن نشان داد اگر پهلوی‌ها تاج را با ذلت از دست دادند، او آبرو را با حماقت از میان برد.

علی کریمی اخیرا مطلبی نوشت که بوی نبرد آشکار با دین و مقدسات را می‌داد. از دهان کسی بیرون آمد که روزگاری محبوب تماشاگران بود، اما امروز در منجلاب تباهی فرو رفته است. گفت که در ازای اعدام هر اغتشاشگر یک قرآن را خواهد سوزاند؛ همین جمله کافی بود تا چهره واقعی‌اش بیش از گذشته بر همگان نمایان تر شود. کریمی نه در حد سخن گفتن از قرآن است، نه در شأن دشمنی با آن. او همان بازیکن میدان فوتبال است که با توپ شناخته می‌شد، نه با تعقل. گمان کرده هر فریادی در فضای مجازی ارزش دارد، حال آنکه فریاد جاهل فقط پژواک حماقت است.

او در کنار بازماندگان خاندان پهلوی نشسته، همان خاندانِ رو سیاهی که سالها دین و غیرت مردم را در پای بیگانه قربانی کردند. کریمی امروز میراث‌دار همان ننگ است؛ ادامه همان بی‌ریشگی تاریخی است. اگر پهلوی‌ها تاج را با ذلت از دست دادند، او آبرو را با حماقت از میان برد.

خداوند فرموده است: «إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّکْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ.»

قرآن از شعله‌های امثال تو در امان است، چون در قلب امتی جا دارد که به ایمان زیسته است. رهبر انقلاب اسلامی را مخاطب قرار دادی؟ او در نگاه امت اسلامی، پرچم ایمان و شجاعت و حکمت و تدبیر و عقلانیت است. عظمتش از هیاهو نمی‌لرزد. در برابر چنین کوهی از تقوا و بصیرت، تو چه داری؟ چند جمله‌ی نسنجیده در صفحات مجازی؟ این کار جسارت نیست، درماندگی است.

تو روزی پیراهن تیم ملی را بر تن داشتی، اما امروز در لباس بی‌وطنی و بی‌غیرتی گم شده‌ای. قهرمان بدون عقل، پیش از حریف، خودش را شکست می‌دهد. رسانه‌های بیگانه از تو چهره ساختند تا از ایمان مردم ببرند، حال آنکه نتیجه بالعکس شده است مردم بیش از پیش به قرآن چنگ زدند و شاهد ایمان روزافزون ملت اسلامی بویژه جوانان و نوجوانان هستیم.

اسلام هر روز تنومندتر می‌شود. قرآن هم نه می‌ترسد و نه کم می‌شود. هرچه تو و امثال تو بیشتر جسارت کنید، فروغ ایمان بیشتر می‌درخشد. آنکه به قرآن می‌تازد، مثل مگسی است که بر شعله می‌نشیند و خیال می‌کند خورشید را سوزانده است.

علی کریمی! این ملت با رهبرش پیمان بسته است؛ با کتابش، با ایمانش، با شرفش. تو در برابر امت ایستادی و بدترین شکستن، شکستنِ پیوندِ انسان با ایمان خویش است. نام تو در تاریخ دفن می‌شود. اما قرآن، هر صبح از لبان کودکان همین سرزمین خوانده می‌شود. ولایت، همچنان استوار است؛ و اسلام هر روز جوان‌تر. چنین است وعده خدا؛ وعده خدا دروغ نیست.

اخبار مرتبط

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha